28 GRUDNIA – 67 ROCZNICA ŚWIĘCEŃ O. VILIAMA

Napisany dnia: Styczeń 2, 2018

28 GRUDNIA – 67 ROCZNICA ŚWIĘCEŃ O. VILIAMA

W czasie porannej Eucharystii dziękowaliśmy za dar życia, pocieszycielskiego powołania oraz 67 rocznicę święceń kapłańskich najstarszego żyjącego pocieszyciela o. Viliama Vaľu. Mszy Świętej przewodniczył Ksiądz Biskup Franciszek Rabek, ordynariusz wojskowy a okolicznościową homilię wygłosił o. Chryzostom M. Vadrna.

Ojciec Viliam Franciszek Vaľa przyszedł na świat 21.07.1928r. w niewielkiej wiosce w Małych Lodinach. W 1946r. egzaminem maturalnym ukończył 8-letnie gimnazjum, po czym wstąpił do Zgromadzenia Braci Pocieszycieli, przy targu bratysławskim, w czasie gdy przełożonym prowincjalnym był o. Tomasz Ivak. Swoje pierwsze śluby złożył w Borince 2.01.1948r., zaś po nich rozpoczął studia teologiczne w Bratysławie.

Dwa lata później w ówczesnej Czechosłowacji nastał trudny okres w dziejach życia konsekrowanego. Wszystkie zgromadzenia męskie w nocy z 13 na 14 kwietnia 1950r. zostały zlikwidowane. We wrześniu br. Viliam został odwieziony do Svatej Dobrotivej. Przygotowując się do przyjęcia święceń kapłańskich, w czasie przerwy na święta pojechał do Pragi, aby spotkać się z Ojcem Założycielem, który stosownym pismem potwierdził, iż nie ma żadnych przeciwskazań ze strony Zgromadzenia, aby brat Vaľa został włączony w Chrystusowe kapłaństwo.

Władze Zgromadzenia kierując się przyszłością wspólnoty zdecydowały, by br. Viliam wcześniej złożył swoje śluby wieczyste, datę wyznaczono na dzień 22.12.1950r. w Pradze a kilka dni później 28.12.1950r. w Rožňave otrzymał z rąk księdza biskupa dr Roberta Pobožneho święcenia diakonatu i prezbiteratu. Swoją pierwszą Mszę Świętą celebrował w Mariance 30.12.1950, w obecności O. Prokopa Masika.

W czasie internowania, przebywał w Strašiciach, Kadani, Plaveckim Podhradiu, Liptovskim Mikulašu oraz w Bańkiej Bistrici. Gdy władza państwowa zakazała Ojcu Viliamovi wykonywać czynności kapłańskie z dniem 31.12.1953 rozpoczął pracę w tzw. „cywilu”. Ukończył Wyższą Szkołę Techniczną i zostałem technikiem budowlanym. W tym czasie mieszkał w wynajętym pokoju u zaprzyjaźnionej rodziny aż do roku 1969.

Decyzją ks. biskupa Júliusa Gabrisa rozpoczął budowę plebanii w Semerovie, gdzie po jej wykończeniu pełnił posługę administratora w tutejszym kościele przez najbliższych piętnaście lat. W marcu 1990r. ksiądz arcybiskup Jan Sokol ustanowił Ojca Viliama proboszczem kościoła św. Elżbiety w Bratysławie w tzw. modrom kostoliku – „niebieskim kościele”.

Z dniem 1.10.1990r. Ojciec Vaľa powrócił do Marianki. Podczas Kapituły Generalnej w 1991r. został wybrany na najwyższy urząd w Zgromadzeniu – przełożonego generalnego. Posługę tę pełnił przez dwie kadencje do roku 2008. Zgromadzenie dzięki niezwykłej charyzmie swojego przełożonego zwycięsko przeszło przez najtrudniejsze „Getsemani” w swojej przeszło 90-letniej historii. Ojciec Vaľa pełen młodzieńczej werwy poświęcił się reorganizacji struktur życia zakonnego współbraci, odbudowie klasztorów a poprzez swoje działanie, spoglądając odważnie w przyszłość podjął decyzję o przeniesieniu Domu Generalnego z Wiednia do Marianki. W swojej posłudze wspierał również rozwój Polskiej Prowincji Zgromadzenia.

Dzięki usilnym staraniom a także świętemu uporowi ojca generała po 17 latach nieobecności z dniem 1.9.2003r. – pocieszyciele powrócili do swojego Domu Macierzystego w Wiedniu, oddając się posłudze duszpasterskiej czeskiej wspólnocie jak również codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Dziś Ojciec Viliam dożywa jesieni swojego życia w Domu Generalnym Zgromadzenia w Mariance.

26176416_181179252473199_1525670499_n