21 LIPCA – NAJSTARSZY

Napisany dnia: Lipiec 22, 2019

21 LIPCA – NAJSTARSZY

Niedzielny czas we wspólnocie Domu Generalnego w Mariance przebiegł w duchu ogromnej radości jak również wdzięczności. Ojciec Viliam Vaľa – najstarszy pocieszyciel w naszym Zgromadzeniu – obchodził swoje 91 urodziny. Była to wspinała okazja by naszemu seniorowi wyrazić swoją wdzięczność za świadectwo życia jak również złożyć najlepsze życzenia.

Ojciec Viliam Franciszek Vaľa przyszedł na świat 21.07.1928r. w niewielkiej wiosce w Małych Lodinach. W 1946r. egzaminem maturalnym ukończył  8-letnie gimnazjum, po czym wstąpił do Zgromadzenia Braci Pocieszycieli, przy targu bratysławskim, w czasie gdy przełożonym prowincjalnym był o. Tomasz Ivak.   Swoje pierwsze śluby złożył w Borince 2.01.1948r., zaś po nich rozpoczął studia teologiczne w Bratysławie.

Dwa lata później w ówczesnej Czechosłowacji nastał trudny okres w dziejach życia konsekrowanego. Wszystkie zgromadzenia męskie w nocy z 13 na 14 kwietnia 1950r. zostały zlikwidowane. We wrześniu br. Viliam został odwieziony do Svatej Dobrotivej. Przygotowując się do przyjęcia święceń kapłańskich, w czasie przerwy na święta pojechał do Pragi, aby spotkać się z Ojcem Założycielem, który stosownym pismem potwierdził, iż nie ma żadnych przeciwwskazań ze strony Zgromadzenia, aby brat Vaľa został włączony w Chrystusowe kapłaństwo.

Władze Zgromadzenia kierując się przyszłością wspólnoty zdecydowały, by br. Viliam wcześniej złożył swoje śluby wieczyste, datę wyznaczono na dzień 22.12.1950r. w Pradze a kilka dni później 28.12.1950r. w Rožňave otrzymał z rąk księdza biskupa dr Roberta Pobožneho święcenia diakonatu i prezbiteratu. Swoją pierwszą Mszę Świętą celebrował w Mariance 30.12.1950, w obecności O. Prokopa Masika.

W czasie internowania, przebywał w Strašiciach, Kadani, Plaveckim Podhradiu, Liptovskim Mikulašu oraz w Bańkiej Bistrici. Gdy władza państwowa zakazała Ojcu Viliamovi wykonywać czynności kapłańskie z dniem 31.12.1953 rozpoczął pracę w tzw. „cywilu”. Ukończył Wyższą Szkołę Techniczną i zostałem technikiem budowlanym. W tym czasie mieszkał w wynajętym pokoju u zaprzyjaźnionej rodziny aż do roku 1969.

Decyzją ks. biskupa Júliusa Gabrisa rozpoczął budowę plebanii w Semerovie, gdzie po jej wykończeniu pełnił posługę administratora w tutejszym kościele przez najbliższych piętnaście lat. W marcu 1990r. ksiądz arcybiskup Jan Sokol ustanowił Ojca Viliama proboszczem kościoła św. Elżbiety w Bratysławie w tzw. modrom kostoliku – „niebieskim kościele.”

Z dniem 1.10.1990r. Ojciec Vaľa powrócił do Marianki. Podczas Kapituły Generalnej w 1991r. został wybrany na najwyższy urząd  w Zgromadzeniu – przełożonego generalnego. Posługę tę pełnił przez dwie kadencje do roku 2008. Zgromadzenie dzięki niezwykłej charyzmie swojego przełożonego zwycięsko przeszło przez najtrudniejsze „Getsemani” w swojej przeszło 90-letniej historii. Ojciec Vaľa pełen młodzieńczej werwy poświęcił się reorganizacji struktur życia zakonnego współbraci, odbudowie klasztorów  a poprzez swoje działanie, spoglądając odważnie w przyszłość podjął decyzję o przeniesieniu Domu Generalnego z Wiednia do Marianki. W swojej posłudze wspierał również rozwój Polskiej Prowincji Zgromadzenia.

Dzięki usilnym staraniom a także świętemu uporowi ojca generała po 17 latach nieobecności z dniem 1.9.2003r. – pocieszyciele powrócili do swojego Domu Macierzystego w Wiedniu, oddając się posłudze duszpasterskiej czeskiej wspólnocie jak również codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Dziś Ojciec Viliam dożywa jesieni swojego życia w Domu Generalnym Zgromadzenia w Mariance.